زندگي سنگ شد و قلب مرا ساده شکست............بشکند دست قضا که پر پروازمو بست.....

بــــاز دوبــاره دلــم گرفتــه دل بــدون تـــو هــوایی جــز گريـــه نـداره

از غــم تو بغض بـارون می باره مــثل اشکــهای من تــو ايــوون

آخــه دلم بـــهونه ی با تو داره هــنوز اسير دست انتــظاره

بدون تو این نفس بریده حال و هوایی جز غم نداره

اون باغبون که سرسفر داشت دلم رو در پنــاه بال برداشت

پاييز ذهن من باغچه ای بود که پرزد کاشکی زتنهاییم خبرداشت

ای که غم و از شب مـن گرفتـی خواب کـدام بهار و ديــدی و رفتـــی ...